Jest małoinwazyjnym, szybkim i odwracalnym zabiegiem stomatologicznym mającym na celu najczęściej poprawę estetyki uśmiechu poprzez pokrycie zębów cienką warstwą żywicy kompozytowej.

Nazwa bonding pochodzi z języka angielskiego — od słowa „bond”, które oznacza wiązać, łączyć lub sklejać. W stomatologii chodzi o proces trwałego połączenia (związania) materiału kompozytowego z naturalnym zębem przy użyciu technik adhezyjnych.

Bonding to najczęściej nic innego jak licówki kompozytowe wykonywane bezpośrednio w ustach pacjenta i nie wymagające szlifowania zębów (non-prep)

Zalety bondingu

✅ Natychmiastowy efekt estetyczny
Już podczas jednej wizyty można poprawić kształt, kolor lub długość zębów.

✅ Bez szlifowania zdrowych zębów
W przeciwieństwie do licówek porcelanowych bonding zwykle nie wymaga ingerencji w strukturę zęba.

✅ Niższy koszt niż licówki
Bonding jest zdecydowanie tańszy niż licówki porcelanowe czy korony.

✅ Bezbolesny zabieg
Najczęściej nie ma potrzeby stosowania znieczulenia.

✅ Możliwość naprawy drobnych wad
Świetnie sprawdza się przy:

  • ukruszeniach,
  • szczelinach między zębami (diastema),
  • nierównych krawędziach,
  • przebarwieniach,
  • lekkich krzywiznach.

✅ Odwracalność
Materiał można usunąć lub poprawić bez trwałego uszkodzenia zęba.

✅ Szybka korekta uśmiechu
Idealne rozwiązanie, jeśli chcesz poprawić wygląd zębów „na już”, np. przed ważnym wydarzeniem.

✅ Możliwość łatwej naprawy
W przypadku uszkodzenia wystarczy dokleić uszkodzony fragment.

Wady bondingu

✅ Trwałość
Materiał kompozytowy z czasem się zużywa, wymaga okresowego polerowania i wymiany średnio co 5 lat. Może się ścierać lub ukruszyć szczególnie przy wadach zgryzu, bruksiźmie i innych parafunkcjach.

✅ Estetyka
Poprzez nałożenie warstwy kompozytu zęby stają się grubsze i optycznie większe. Kompozyt najczęściej nakładany jest w jednym, kryjącym kolorze przez co traci się naturalną przezierność zębów.

✅ Skłonność do przebarwień
Bonding wymaga bardzo dobrej higieny, gdyż żywica kompozytowa ma większą tendencję do przebarwień niż szkliwo czy porcelana. Materiał z czasem matowieje i wymaga polerowania przynajmniej raz w roku.

METODY BONDINGU

Bonding bezpośredni

W metodzie tej dentysta formuje zęby ręcznie poprzez nakładanie i modelowanie kompozytu na odpowiednio przygotowaną powierzchnię szkliwa.

Ostateczny kształt i gładkość uzyskuje się poprzez stopniowe szlifowanie i wieloetapowe polerowanie materiału kompozytowego.

Efekt końcowy w dużej mierze zależy od inwencji, poczucia estetyki i zdolności manualnych lekarza.

Technika flow injection

Jest to metoda odbudowy polegająca na wstrzykiwaniu płynnego kompozytu do specjalnie przygotowanej szyny.

Wymaga pobrania wycisków i wykonania projektu na modelu gipsowym poprzez jego nawoskowanie (wax-up) lub skanu uzębienia wraz projektem uśmiechu (Digital Smile Design).

Na podstawie projektu uzębienia wykonywany jest szablon zębów w postaci silikonowej szyny, która służy jako forma dla wstrzykiwanego materiału. Metoda ta jest droższa ale bardziej przewidywalna niż bonding bezpośredni gdyż pacjent zna efekt przed zabiegiem.

Bonding funkcjonalny (odbudowa zwarcia)

To metoda odbudowy zębów skoncentrowana nie tylko na estetyce, ale przede wszystkim na przywróceniu prawidłowej funkcji zgryzu i ochronie zębów przed dalszym zużyciem.

Zastosowanie

  • starcie zębów wskutek bruksizmu (zgrzytania)
  • odbudowa ukruszonych lub startych brzegów siecznych
  • przywrócenie prawidłowej wysokości zwarcia
  • poprawa funkcji żucia i rozłożenia sił w jamie ustnej
  • leczenie dysfunkcji skroniowo-żuchwowych

Zalety

  • poprawia funkcję zgryzu, nie tylko wygląd
  • chroni zęby przed dalszym ścieraniem
  • mniej inwazyjne niż pełne korony
  • można w razie potrzeby łatwo poprawić lub rozbudować
  • zdecydowanie niższa cena w stosunku do uzupełnień protetycznych
  • szybki efekt

Bonding funkcjonalny można wykonać zarówno metodą bezpośrednią, techniką flow-injection oraz jako połączenie obu metod.